ليست خدمات

به اولين بانك اطلاعاتي پرندگان زينتي

صفحه اصلي

دانستنيهاي قناري

شناخت بيماريها قناري و درمان آن

معرفي داروهاي قناري و كاربرد آنها

معرفي مكملهاي غذائي قناري

فروشگاه وعرضه محصولات

فروش انواع قناري و پرنده

گالري عكس قناري و پرندگان

عكسهاي ارسالي  قناري دوستان

مقالات رسيده

اعضاي پايگاه آريا قناري

جديد ترين اخبار

سايتها و وبلاكهاي دوستان

ثبت پلاك قناري

نقشه سايت آريا قناري

مديريت سايت آريا قناري

تماس باما

Phone: 09133026634

03112311194

Fax: 03112311194

E-mail: info@ariacanaary.com

ariacanary@yahoo.com

[dumpname] ([dumpclicks] كليك)
آرشيو لينكدوني

Use Advanced Search

WWW.AriaCanary.com
welcome

فروش پلاك قناري در قسمت فروشگاه

فروش الياف آشيانه در فروشگاه

قابل توجه دوستان كليه اشكالات طراحي سايت بزودي بر طرف خواهد شد

*******

******

******

******

******

*****

******

******





Powered by WebGozar

Text Box: سالمونلا - Salmenellosis عامل اين بيماري نوعي باكتري مي باشد و غالبا پرندگان زينتي و دريايي ، كبوتر و طوطيان را آلوده مي كند. در بعضي از پرندگان مانند مرغابي و ماكيان عامل بيماري ميتواند جنين داخل تخم را هم آلوده نمايد. در پرندگان قفسي كه تخم گذاري آنها در لانه يا آشيانه انجام مي شود ،‌ اين بيماري بيشتر به طور ارثي از پدر و مادر به فرزندان منتقل مي گردد. بيماري بيشتر در پرندگان جوان و جوجه ها ديده مي شود . آلودگي پرندگان بالغ از سه طريق امكان پذير است : 1- آلوده شدن غذا و آب پرنده توسط پرندگان وحشي 2- تماس پرندگان موجود در مكان نگهداري با پرنده تازه وارد آلوده به بيماري 3-انتقال بيماري توسط فرد ويزيتوري كه با پرنده آلوده در تماس بوده است توسعه و پيشرفت بيماري در يك محيط نگهداري و پرورش پرندگان ميتواند با رعايت نكردن عوامل بهداشتي گسترش يابد.. علايم كلينيكي: در يك اپيدمي بيماري ، شدت بيماري و سير آن بسته به منابع ابتلاء و سن پرنده كه اول مبتلا شده است فرق مي كند . همچنين شدت آن به نوع سالمونلاها نيز متغيير است. به طور مثال موقعي كه تخم مرغ آلوده به پدر و مادر و جوجه خورانده مي شود ، بالغين كمتر صدمه مي بينند. اما مرگ در زرده به وقوع مي پيوندد. جوجه هاي به دست آمده نيز اعلب ضعيف و نحيف هستند. جوجه هاي جوانتر كه سن آنها كمتر از يك هفته است بيشتر حساس اند. خون و ساير نسوج ، فضله جنين جوجه ها و ترشحات پدر و مادر آنها مملو از ميكروب است. ميزان تبديل تخم ها به جوجه نيز پايين آمده و به 10 درصد ميرسد . جوجه هاي به دست آمده نيز قبل از اينكه آشيانه را ترك كنند ، تلف مي شوند. اغلب آنها نيز جثه اي ريز، ضعيف و عقب افتاده دارند و بدقيافه اند. بعضي مواقع تصور مي شود كه تعداد مبتلايان كم است ولي موقعي كه مرده پرنده بالغ در قفس پيدا مي شود و ميزان تبديل تخم ها به جوجه در اكثر آشيانه ها كم مي شود ، بايد موضوع را جدي گرفت. بيماري از چند روز تا دو هفته پس از خوردن غذاي آلوده شروع مي شود. بسته به ميزان وجود ميكروب و نوع پرنده ، علائم كلينيكي ظرف يك تا دو روز تا چند هفته ظاهر مي شود. ده روز پس از مشاهده اولين علائم ، تلفات بروز مي كند كه امكان دارد تا 90 در صد پرندگان موجود در يك مكان تلف شوند. علائم بيماري از افسردگي تا مرگ ناگهاني متغيير است . معمولا يك تا سه روز پرنده ها احساس سرما مي كنند . در نتيجه اعلب بهم مي چسبند و مي لرزند. پرها خشن و ژوليده شده و حالتي برگشته و به طرف بالا پيدا مي كنند ، ميزان مصرف آب و دان كم مي شود و در نتيجه پرنده لاغر شده ، تند تند نفس كشيده ، دل دل مي زنند. فضله به صورت اسهال آبكي ، زرد و سبز كم رنگ كه اغلب خاكستري و خون آلوده است تغيير مي كند و پرهاي اطراف مقعد را بهم مي چسباند. چشمها بسته شده و بلافاصله قبل از مرگ ، حيوان نابينا مي شود. ناراحتي هاي عصبي مانند تورم مغز و حالت تشنج بروز مي كند. غالبا كبوتران علاوه بر علائم فوق الذكر آرتريت به خصوصي در مفاصل بالها پيدا مي نمايند. تشخيص بيماري: تنها با اتكاء به علائم كلينيكي نميتوان تشخيص را قطعي كرده بلكه بايد با جدا كردن ميكروب از خون و يا جراحات پرنده مرده ، بيماري را ثابت و مشخص كرد. آزمايش مدفوع پرنده هاي زنده كه ناقل بيماري هستند ، به تشخيص كمك مي كند ولي براي اين منظور احتياج به آزمايشگاه مجهز است. معالجه و پيشگيري: ضد عفوني كردن مكان نگهداري پرندگان براي چندين بار در مدت زماني طولاني در حاليكه خالي از پرنده باشد. بهترين تجويز درماني ، شامل فورازوليدن و اسپكتينومايسين است. سولفاناميد ، بخصوص سولفاديميدين و سولفاديازين موثرند. تتراسايكلين و كلرامفنيكل و نئومايسين كمتر موثرند. بهتر است چند دارو را با هم مصرف كرد يا اينكه پس از آنتر بيوگرام دارو را تجويز كرد. بعضي از دامپزشكان اتوواكسن ساخته و مصرف كرده اند كه موثر بوده است. بهترين فاكتورهاي پيشگيري ، رعايت اصول بهداشتي ، تمييز كردن ، ضد عفوني مرتب ، خريد دان از محل مطمئن ، پزهيز از تجمع طيور و جدا نگهداشتن پرندگان تازه خريداري شده از ديگران است. كتاب بيماريهاي طيور-تاليف دكتر الكسان اواك Text Box: آبله ، POX سالهاست كه آبله پرندگان شناخته شده است. در ابتدا آنرا يك بيماري منحصر از ساير بيماريها مي دانستند. ملاحظه شده در پرندگاني كه به صورت گروهي در يك مكان نگهداري مي شوند بيماري بروز مي كند. آبله پرندگان شبيه آبله ساير پستانداران و انسان است . مانند آنها زخم هايي ايجاد مي كند ولي به انسان و ساير پستانداران سرايت نمي كند. شدت بيماري بر حسب نوع ميزبان متفاوت است. بعضي از آنها در نوع به خصوصي خطرناكتر هستند و در بعضي ديگر حتي قادر به ايجاد بيماري نيستند و يا اگر پرنده اي به آن مبتلا شود در آن امنيت ايجاد مي كند. تحريك و توليد آنتي بادي بستگي به نوع ويروس دارد. پرندگاني كه به بيماري مبتلا مي شوند ، پس از بهبودي ، امنيت دائمي كسب مي كنند. بعضي از انواع ، حتي به حالت خفيف بيماري مبتلا مي شوند و امنيت بر ضد يك يا چند نوع آبله پيدا مي كنند. مثلا نوع كبوتري ، هم كبوتر و هم قناري را از ابتلاي به آبله حفظ مي كند. ويروس قناري كه بيماري شديد با تلفات زياد در قناري توليد مي كند ، در كبوتر و ساير پرندگان بيماري شديدي ايجاد نمي كند و در مقابل امنيت بسيار خوبي در كبوتر و ساير طيور به وجود مي آورد. علائم كلينيكي بيماري: آبله ابتدا پوست و اعضا زير پوست سر و حفره هاي مربوطه را آلوده مي كند. .ويروس در سلولهاي پوست ، رشد نموده و تكثير مي شود. سپس آنها را تخريب كرده ، مي تركاند و در نتيجه ، ترشح لنف را تحريك مي كند. زخم هاي پوست متورم مي شوند و حالت طاول به خود مي گيرند كه به اندازه هاي مختلف و جدا از هم قرار مي گيرند. طاولها پر از مايع و مملو از ويروس مي باشند. پس از تركيدن تاول ها پوست روي آنها زرد رنگ و نكروتيك مي گردد. اين زخم ها در اثر آلودگي ثانويه متورم و شكل زگيل به خود مي گيرند و گاهي نيز زخم ها در اثر آلودگي باكتريها باعث نكروز مي گردد. ترشحات چشمها ، پلكها را بهم مي چسباند و پرنده نابينا مي شود. گاهي نيز هجوم خون شديد در چشم بوجود مي آيد. تورم پلك چشم يك حالت پف كرده به چشم ميدهد و ترشحات صاف از چشم جاري ميگردد. پلك سوم به طرف وسط چشم كشيده مي شود . به طوري كه نصف آن بسته به نظر ميرسد. پرهاي اطراف سر غالبا آلوده و كثيف مي شوند. اشتها كم و گاهي به كلي قطع ميگردد. با اين حال اشتها در بعضي از پرندگان طبيعي مي ماند. ولي در عرض چند روز ممكن است تمامي جمعيت پرنده ها در يك مكان نگهداري آلوده شوند. چشم آنهايي كه از همه زودتر مبتلا مي شوند داراي ترشحات غليظ و چركي است. همچنين زخم هايي در نزديك بيني و منقار و ساير نواحي نرم توليد مي شود كه در كبوتر و قناري مشابه آنها در روي پا و گاهي بال نيز ايجاد مي شود. پس از اينكه پوست روي زخم ها افتاد ، جاي آنها باقي مي ماند. گاهي اين زخمها در دهان ، حنجره و قسمت هاي مخاطي ديده مي شود كه سفيد رنگ و متورم است. گاهي لايه هايي از سلولهاي مرده به وجود آمده و حالت ديفتريك به خود ميگيرد. سپس با انباشتگي و بهم پيوستگي سلولها مخاط ورق ورق مي شود و كنده شده و مي افتد و زير آنها نسوج تازه و قرمز رنگ نمايان ميگردد. موقعي كه زخم آبله در حنجره ايجاد مي شود ، نفس كشيدن پرنده مشكل ميگردد. اغلب نفس نفس مي زند. اين حالت همزمان با ورود ويروس در خون ايجاد مي شود ولي اگر شدت ويروس و يا مقدار آن زياد باشد پرنده تلف ميگردد. اكثرا شدت ويروس زياد نيست و در نتيجه مرگ كمتر اتفاق مي افتد. در حالات شديد آبله در قناري ، ويروس در داخل سلول رشد كرده و تكثير مي شود. در نتيجه در نسوج داخل و همچنين در پوست و مخاطات ، ترشحاتي كه گاهي صاف و زماني خوني است بوجود مي آيد. در ضمن تورم ريه هم ديده مي شود. معالجه و پيشگيري: به طور كلي داروي اختصاصي براي معالجه بيماريهاي ويروسي وجود ندارد. پيشگيري به شكل واكسيناسيون ، بهترين روش كنترل بيماري است. برداشت زخم هاي پوستي و شتشو با جوش شيرين 5 درصد وبرداشت زخم هاي ديفتريك از مخاطات و ماليدن گلسيرين يده در محل زخم ، شتشوي چشم با يك تا 2 درصد نمك ، ماليدن آنتي بيوتيك هاي قوي به داخل چشم ، همچنين استفاده از پماد اكسي تتراسيكلين و يا كلراتتراسيكلين چشمي ، به بهبودي چشم كمك مي كند كه تا يك هفته ممكن است طول بكشد. اگر هجوم خون شديد باشد ، شتشو با چايي پر رنگ با دماي 40 درجه كمك خواهد كرد. بهترين روش پيشگيري ، مايه كوبي در كشاله بال با واكسن استيل است. آبله غالبا در كشورهاي مناطق گرمسيري و معتدل بروز كرده و در كشورهاي سردسير تنها در فصل تابستان شايع و عمدتا به وسيله حشرات منتقل ميگردد. البته پرندگان وحشي نيز در گسترش بيماري نقش دارند. گرچه انتقال بيماري اغلب مستقيم صورت ميگيرد ولي گاهي در اثر غذاي آلوده نيز امكان سرايت بيماري وجود دارد. بيماريهاي طيور – دكتر الكسان آواك